Klant is kip

Kropresten, nondejutjes, kloosterflamoezen. Ik ben gek op middeleeuwse gerechten. Vette bukkenade, leblabberdaan, in zweetmoes gesmoorde kwarteluiers. Mmm! Voor een levend gestroopt bukjong kunnen ze mij elk uur van de nacht wakker maken.
Meestal rijd ik voor mijn historische hap naar een adresje voor insiders even over de grens met België, waar het klandestiene karakter van de invoer van beschermde kleerhaken, spoelpoten en gnoes uit Polen nog geen onoverkomelijk obstakel vormt, waar de milieu-eisen ten aanzien van vlambekken en spoelen met zoutzuur nog niet zo streng zijn als hier.
Laat er nu echter in Gouda ook zo'n eetgelegenheid bestaan! Direct achter het museum blijkt waarachtig het hele middeleeuwse repertoire op de boerenmanier op tafel te kunnen worden gekwakt. Van op Veluwse wijze klaargestoofde speenknorren met knolselderijsaus tot kabeljakkes die aan één zijde is gepaneerd met aardappel en aan de andere kant overgoten met zure room. Oudhollands brood met boerenbil, ja zelfs mijn geliefde bukkenade serveren ze!
In zijn strijd om geen museumrestaurant te hoeven worden, geen grand café met roestvrijstalen dienbladen, een oorverdovende espressomachine en een roedel kunstkakelende, over de leestafel hangende zwetsers, geen plaats voor de koffieleuterende binnenstadsscène en angstig hun tasjes vastklemmende toeristen, verraadt de uitbater van De Zes Sterren zijn ware aard. Sterker. Hij voert zijn heerlijke namaakgeschiedenis, zijn ruim met Haarlemmerolie besprenkelde Pieckkraam aan als argument waarom hij naar eigen inzien reeds een museumrestaurant bestiert! Mijn erfgoed (sic) moet bewaard blijven, verklaart hij luidkeels. Het speenvarken in de keuken zoekt dekking achter de viskist.
Maar redt een museumrestaurant het vandaag met plavuizen op sap, met ijsselsteentjes in antieke kloksaus? Lust het moderne kunstvolkje nog balkenbrij en hoofdkaas, meerkwal of grutjes? Willen museumbezoekers iets anders dan kekke zelfbediening, in fijne krulletjes gesneden salade en bleke broodjes uit cellofaan?
Ach, ik eet vanavond mijn tobbertje maar thuis.

september 1998
<< Home